منقل های هیزمی یک ابزار گرمایش زمستانی کلاسیک در روستاهای شمال چین هستند که خاطرات گرم نسل ها را با خود حمل می کنند. در زیر خاطرات و توضیحات مفصل منقل هیزم آمده است:
کاربردهای اصلی
منقل هیزم در ابتدا برای گرم کردن استفاده می شد. به خصوص در دهه های 1970 و 1980، منقل های سفالی در روستاهای شمال چین رایج بود. مردم اخگرهای اجاق گاز را داخل منقل میبردند و از مواد اشتعالی مانند کاه و سبوس برنج برای روشن نگه داشتن آتش استفاده میکردند. آنها را در روز روی کانگ (کنگ) می گذاشتند و شب ها برای گرم کردن به زمین منتقل می کردند.
تکنیک های تولید
منقل های سفالی از خاک رس مخلوط با سبوس گندم، کاه و سایر مواد برای تقویت سختی آنها ساخته می شوند. سپس با استفاده از گلدان یا قالب سفالی به ضخامت تقریباً 3{4}}4 سانتی متر می رسند. پس از خشک شدن در سایه، آماده استفاده هستند. برخی از خانوادهها یک ساختار دو لایه ایجاد میکنند: یک لایه بالایی با یک دهانه دایرهای و یک لایه پایینی با یک پایه ذخیرهسازی گرما برای گرم کردن غذا یا تامین گرما.
صحنه های روزانه
گرم کردن: در زمستان سخت، مردم دور منقل جمع می شوند تا خود را گرم کنند. افراد مسن اغلب لوله های خود را در نزدیکی منقل روشن می کنند و کودکان دست های یخ زده خود را با قرار دادن آنها روی آن گرم می کنند. کمک آشپزی: در طول پخت و پز صبحگاهی، آتش باقی مانده از اجاق گاز به منقل منتقل می شود تا غذای گرم یا تنقلات برشته مانند سیب زمینی و ذرت بو داده شود.
ادامه سفارش: در برخی مناطق، افراد بالای 80 سال هنوز از منقل های سنتی برای گرما استفاده می کنند، حتی به عنوان جایگزین قابلمه گرم.
تغییر زمان
با توسعه اقتصادی و گرمایش گسترده، منقل های سنتی به تدریج از کاربرد روزمره خارج می شوند، اما همچنان به عنوان یک ابزار گرمایش موقت زمستانی در برخی مناطق عمل می کنند. فرهنگ منقل که 2000 سال پیش در شمال شرقی چین به وجود آمد، هنوز به اشکال آهنی و آلومینیومی در مناطق بسیار سرد وجود دارد.
